ADHD - Çrregullim i vëmendjes dhe gjendjes hiperaktive

ADHD - ( Çrregullim i vëmendjes dhe gjendjes hiperaktive ) është një çrregullim prezent në 1% të popullsisë infantile ( fëmijërorë ), ka një kauzë neurobiologjik që shoqërohet më shpërqendrim të vëmendjes, hiperaktivitet dhe impulsivitet që lejon, gjene një kompromis të një zhvillimi të rregullt në të gjitha sferat e jetës të fëmijës.

Bie në sy roli i aspektit edukativ, në të cilin fëmija mëson rregullat sociale të dobishme për të  lidhur dhe zhvilluar kapacitetet për zgjidhjen e problemeve.

Në këtë ambient simptomat e ADHD marrin dukshmëri më të madhe, për të cilën mardhënja shkollë – familje është shumë  më rëndësi për diagnozën, perçka stabilizimi i situatës së një fëmijë më këtë çrregullim është një proces kompleks, që kërkon një vëzhgim të gjatë.

Fëmijët më ADHD  kanë luhatshmëri emocionale, nuk kanë kujdes për detale të vogla, dhe nuk ja dalin të planifikojnë veprimet.

ADHD - është një koncept që i referohet fëmijëve sjellja e të cilëve është impulsive, hiperactive jo e zakonshme për moshën e tyre dhe dëmton në mënyrë sinjifikante  ( sistematike ) suksesin social-emocional të tyre. Këta fëmijë e kanë shumë të vështire të përqendrohen për një kohë të gjatë në një vend, apo në mësim.  Diagnostifikim i këtyre fëmijëve fillon zakonisht në moshën shkollore.

Këta fëmijë kanë urrejtje ( mosdashje ) për aktivitete që kërkojnë vëmendje për kohë të gjatë , ndërprenë shpesh detyrat qe janë duke u zhvilluar nuk dine të menaxhojnë vetën e tyre ne aktivitete të ndryshme dhe shumë më vështirësi janë të motivuar dhe të interesuar

Arben Zabeli – Pedagog Medial

L’ADHD ( Definizione )

L’ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) è un disturbo presente in circa l’1% della popolazione infantile, ha una causa neurobiologica e si caratterizza per la presenza di disattenzione, iperattività ed impulsività, che compromettono un regolare sviluppo in tutti i contesti di vita del bambino. Spicca il ruolo dei contesti educativi, in cui il bambino apprende le regole sociali utili per relazionarsi e sviluppa le capacità per risolvere problemi. In questi ambienti i sintomi dell’ ADHD assumono maggiore visibilità, perciò la relazione tra scuola e famiglia è molto importante per la diagnosi, poiché stabilire se un bambino è affetto da ADHD è un procedimento complesso, che richiede un’osservazione prolungata.    

  I bambini con ADHD si distraggono facilmente, non hanno cura per i dettagli e non riescono a pianificare le azioni. Si è ipotizzata la presenza di un particolare deficit di auto-regolazione, anziché di un deficit attentivo per spiegare le molte difficoltà scolastiche e sociali dei bambini con ADHD "Il concetto di auto-regolazione ha infatti una portata ben più ampia rispetto a quello di attenzione, poiché comprende sia le stesse variabili legate ai processi attentivi, sia altre connesse ai processi di problem solving e alla motivazione"        Questi bambini hanno forte avversione per le attività che richiedo no attenzione protratta nel tempo, interrompono spesso compiti in corso di svolgimento, non sanno autogestirsi in nessun ambito e difficilmente sono motivati ed interessati. A tal proposito, è opportuno precisare che i compiti per i quali i soggetti con ADHD sembrano essere motivati sono quelli che non richiedono molto sforzo cognitivo, come guardare la TV o giocare ai video giochi, mettendo in evidenza che l’inadeguatezza delle strategie cognitive è un fattore più importante della motivazione.